vrijdag 17 juli 2020

Yes geslaagd!


Soms moet je gewoon even trots zijn op jezelf!

Geslaagd voor Vakbekwaam houder dieren Hond&Kat ( MBO 4 crebo 25539/C0007)

Een lichtpuntje in een jaar dat door corona op stelten werd gezet en al mijn favoriete hobbies aan de kant zette. Voordeel was dat er dus genoeg tijd was om te studeren.
En besloot de overheid net op tijd dat vaardigheidsexamens ( 50% examen voor deze studie) ook weer mochten worden gepland.

Met dit vakbekwaamheidsbewijs mag je honden en katten fokken of een pension beginnen. En per 
1 juli 2020 is het hebben van dit vakbekwaamheidsbewijs ook nog eens wettelijk verplicht!

Maar het is gewoon leuk om de kennis op te doen.
Zelfs als je al 29 jaar het "vrouwtje"bent van een stel Bearded Collies.  Je leert altijd wat nieuws of frist je eerder opgedane kennis op.

Alhoewel niet iedereen zich er in kan vinden dat voor dit vakbekwaamheidsbewijs
én hond🐶, én kat 🐱moet bestuderen, vond ik het echt interessant om van beide diergroepen de verschillen in verzorging, gedragingen en omgang te leren herkennen.
En tot de conclusie te komen dat ik eigenlijk ook wel een poezenmens ben...mmmm😏

Studeren zit  ook wel een beetje in de aard van dit beestje. Kennis op doen!

Sir Francis Bacon, een Engelse filosoof uit de eind 16e/begin 17e eeuw, zegt niet voor niks;
 Kennis is Macht.  
Hij was er van overtuigd dat wetenschap en technologie mensen en de samenleving, mede door de overdracht van kennis, verder zouden brengen in hun ontwikkeling.
Ik weet niet of zijn stelling inmiddels een beetje achterhaald is, maar door kennis te blijven op doen houd je in elk geval je hersens jong..
tja en tenslotte is dit gekke mens ook al 51+ 😜

Dus een volgende studie📚 staat alweer op de planning...








woensdag 13 mei 2020

Sociaal intermezzo

Mijn voornemen aan het begin van dit jaar; Meer sociale contacten maken en onderhouden buiten Facebook.

Oude vrienden opzoeken, familiebanden aanhalen, nieuwe vrienden maken, meer culturele uitstapjes en de "wereld"verkennen.


Na sinds 2016, door mijn handicap in een diep geïsoleerd dal te hebben gezeten, leek de wereld sinds 2019 opeens een stuk vriendelijker en ikzelf een stuk happier met mensen om me heen. De effecten van wat ik kan en niet kan op mijn gehandicapte arm waren ook een stuk beter in te schatten en daardoor beter mee te leven..


Samen met manlief  deed ik al aan stijldansen en daar werd nog het zingen in twee popkoren en country& line aan toegevoegd. Lekker bezig zijn met een hobby én nieuwe mensen leren kennen.


Inmiddels leven we halverwege mei en moet ik eerlijk toegeven dat dankzij de coronamaatregelen mijn voornemen tot nu toe mislukt is, of in elk geval nog niet uitvoerbaar gebleken


Tot de begin maart was er nog geen vuiltje aan de lucht en waren we volop bezig met het plannen van vakantie en culturele uitstapjes tussen beardielogeetjes door, begon ik vol goede moed aan een ( deels online) studie en lag corona nog ver van mijn bed in een nog verder buitenland.


Dat veranderde 3 dagen nadat we binnen ons gezin de moeilijke beslissing moesten nemen ons hondse maatje, die al 14 jaar en 8 maanden ons leven deelde te laten gaan.

Hoe bedroefd ik ook nog altijd ben, hoe blij ook dat ik hem niet, door de corona maatregelen, bij de deur van de dierenarts hoefde af te geven en hij zonder mij naast zich over de regenboog brug moest gaan..
Maar van het ene op het andere moment veranderde door het wegvallen van repetities, danslessen, theatershows, bezoek, mijn wereld weer in het eenzame isolement van na mijn ongeval in 2016.
De stress erom weer "opgesloten te zitten in mijn huis", het verdriet om onze hond en het wegvallen van de fysio zorgden ervoor dat ik weer even onprettig meer zenuwpijn ging ervaren.
Het enige wat daarin rust bracht waren de wandelingen met mijn andere honden.
Al was ( en is) het een vreemde ervaring dat sommige mensen die normaal vol verhalen zitten, nu met een kort goededag op gepaste afstand langs lopen.

Maar het verplichte corona-appèl zorgde ook voor een andere kijk op dingen.

Weer "gedwongen"in dezelfde soort levensstijl als na mijn ongeval besloot ik anders te gaan reageren op de situatie. Consuminderen , recycling en (re)organizing voor mij wel een insteek om dingen anders te gaan doen.
Zeker nu funshoppen en ff naar de winkel voor een" dingetje" niet meer zo eenvoudig zijn.

Het mooie weer stuurde manlief en mijzelf erop uit om eens met een nieuwe blik te kijken naar onze thuisomgeving en we ontdekten plekjes die we  nog niet kenden of simpelweg vergeten waren.

De natuur deed de afgelopen maanden dan ook wel haar uiterste best om haar schoonheid te tonen.
Het gefluit van vogeltjes in de stilte van de milieuvriendelijke wegen, fris ritselend groen blad, prachtige bloemen en stromend water, dat langzaam tot bedaring kwam na de stormen in februari.
 ( goed die muis in onze tuin, die hoefde niet ;) ).

Facebook werd dus nog niet verbannen, maar een vast onderdeel van mijn streven contact te houden en te leggen.

In de stress van het leven begon mijn dichterlijke inspiratie ineens weer op te borrelen (en ik nam zelfs het lef om een gedicht in te sturen naar een wedstrijd).
En meezingen met de radio tijdens het huishouden, zoals ik vroeger ook deed toen de kids klein waren is weer ingevoerd. Met af en toe een dansje in de keuken....
om in beweging te blijven natuurlijk, hè!

Met een huis waar nog altijd van alles te doen valt aan (achterstallig) onderhoud, creatieve inslag en interieur en tuin inspiratie, ben ik begonnen met de uitvoering van "2020, het jaar van de klus"


En als straks dit sociaal intermezzo weer verder gaat in een nieuwe couplet, dan ben je als familie, nieuwe of al wat langere vriend(in) natuurlijk welkom voor een gezellig onderonsje in mijn opgepimpte thuis.

















vrijdag 10 april 2020

When


Ik loop op straat
Even richting afvalbak
De honden gezellig om me heen
Er naderen stappen
Ze blijven staan
Op 2 meter van me vandaan
Wat leuk dat je loopt te zingen
Oeps
Weer niet gekeken
Of er iemand achter me liep
Ik schat haar 60+
Klonk goed hoor
Wat een gemis nu, hè
Geen koor
We kletsen verder
Over het zingen
Over dansen
En het weer
De stilte van corona
Het mijden van contact
Om iets voor een ander te pakken
De deur dicht
Voor je neus
Ze ervaart het ook
De mensen
Normaal vol verhalen
Nu slechts een groet
En dan gepasseerd.
Blij babbelen we door
Tot de honden verder willen
Als we elk ons eigen pad vervolgen
Borrelt een goed gevoel
En neuriënd loop ik verder.

@Elizabeth van Mulken-Keur 06042020


.


















(ps;  het lied dat ik zong was "When" van George Baker Selection, vandaar de naam van dit gedicht)


woensdag 18 maart 2020

Pas op elkaar

Een beetje beduusd lees ik de update van vandaag 18 maart 2020 inzake het aantal corona geïnfecteerden.
265 bekende gevallen in Limburg op 2051 totaal in Nederland. Dat is 12.92% van het totale aantal.
Komt het doordat een uitbraak net over de Duitse grens bij Sittard-Geleen begon, door het internationale verkeer dat dagelijks door onze provincie kruist, door het vieren van carnaval en is het uitvallen van de vele optochten vanwege de storm daarin nog een geluk te noemen?
Brabant heeft de meeste geinfecteerde personen. Maar....
Van het aantal sterfgevallen in Nederland komen 17 van de 58 uit Limburg Dat is 29.3% van alle sterfgevallen!
En 58.8% (10 van de 17) komt uit het Zuid-Limburg, waar ik dus ook woon.
6.4% van de 265 coronabesmettingen in Limburg is gestorven tegenover 2.29% van de 1786 in de rest van het land.
Persoonlijk zou ik dat voor een deel verklaren doordat er in ons geliefde zuiden veel kwetsbare ouderen wonen. Vitaal of met een beetje thuishulp op zichzelf dan wel in verzorgingshuizen.
Maar te meer een teken dat we goed ( en op volgens de RIVM geadviseerde manieren) op onze medemens moeten passen.
Echter niet alleen op de ouderen onder ons maar ook op dat familielid, die buur of die vriend(in) die in hun beroep niet de keuze hebben om thuis te werken . Of dat nu als verzorgende, hulpverlener of arts is of als caissière, bezorger, chauffeur.. ze lopen een groot risico zelf ziek te worden door er voor te zorgen dat onze zieken beter of gehandicapte en ouderen verzorgd worden, wij onze boodschappen kunnen doen..
We moeten met zijn allen met deze stroom mee varen dus laten we samen op elkaar passen....


donderdag 20 februari 2020

Een nieuw tijdperk

2020 is inmiddels alweer bijna 2 maanden oud.
Het jaar is begonnen met veel nieuwe plannen, een opleiding, een reis, hondse logeetjes...

En een overstap naar een nieuwe webhost.
Een beetje verplicht!
Door een foutmelding bij het uploaden naar de server, kwam ik erachter dat mijn internetprovider Ziggo besloten heeft per 1 april 2020 haar gratis webspace te stoppen.
Alhoewel ze, volgens eigen zeggen, de meeste regelmatige gebruikers hebben geïnformeerd... blijkt dit persoon dat dus niet 😢. Ik las het bij mijn fout research op het gebruikersforum.

15 jaar lang heb ik er met plezier mijn websites gehost. Van de eerste stappen die ik met een webdomeinnaam en een pagina op het world wide web zette. Geholpen door de destijds eenvoudige  kennis van "seniorenweb be" schreef ik mijn eerste lijntje html.

En dat doe ik, ondanks alle nieuwe protocollen eigenlijk nog steeds.
De moderne ICT-er, cq webmaster zal er vast van gruwelen.
Maar ik ben niet zo'n fan van die moderne"mobiele"webpagina's die je door middel van steeds weer klikken van een paar regeltjes verder kunt voorzien of waar bij je je afvraagt waar je de rest van de informatie vind.
Dus mijn webpagina's zie je nog steeds in zijn geheel op je mobiele schermpje.
In het miniatuur dan weliswaar.
Doch met simpelweg uitscrollen kun je de zinnetjes zo groot maken, dat je die leesbril net niet nodig hebt of erop inzoomen om een mooie foto nader te bekijken.

Op zoek naar een nieuwe host dan maar, die me eenzelfde mogelijkheid bood en waar mijn domeinnamen een veilig nieuw thuis konden krijgen. Een extra optie om mailadressen toe te voegen die niet internetprovider afhankelijk zijn, leek me ook wel wat...
 You never know where the future goes, niet waar?
En een klantenservice, waar je niet van kastje naar de muur gestuurd wordt,
en ook niet het gevoel krijgt dat ze aan de andere kant van het internetwebdraadje je staan uit te lachen, vanwege de in hun ogen onnozele hostingvragen... dat was ook wel fijn!

Zo gezegd, zo gedaan!
Een weekendje geduld om de betaling te regelen en het mailtje binnen kwam waarin stond dat ik beschikte over een eigen stukje webruimte. Op sociale media even een berichtje dat mijn websites under construction  en dus even offline waren. En huppakee...
Uiteraard liep ik meteen tegen wat dingetjes aan, waarbij ik die interne hulp goed kon gebruiken. Maar nadat dat geregeld was kon ik dan ook echt aan de slag.

In al die jaren was mijn websitemap aardig uitgedijt. Dus was het misschien ook wel eens even tijd voor heuse voorjaarsschoonmaak.😏
Fotomappen uitspitten, link verwijzingen nachecken,  redirects elders regelen, een nieuwe bezoekersteller en favicon ritselen, teksten updaten, nieuwe foto's bewerken...
Waar vroeger alles op een hoop zat en dus ook kruislings gebruikt kon moest ik nu voor elk van mijn domeinen een eigen map met de juiste items aanmaken, zowel thuis als online.
Stof tot nadenken dus.😵

Gelukkig hielp het weer een beetje mee...Storm en regen. Echt weer om thuis bezig te zijn!

En na vele keren bijstellen en aanpassen, was het dan zover dat we de browsertest konden doorstaan.
We zijn weer online. Met een beetje minder ranking van Google misschien, die de oude redirect nog even in zijn geheugen lijkt te hebben. Maar met de echte domeinnamen als standplaats is er nu echt geen twijfel  meer of je wel op de goede plek bent belandt.

En dan rest nog via filezilla afscheid nemen van het oude webhonk.
 Op 1 pagina na dan, die de verhuizing aankondigt en de websites verwijst naar het nieuwe thuis tot  de webspace op 1 april verwijderd wordt.  Met weemoed nam ik al deleted afscheid van alle html-bestanden en mappen die 15 jaar lang de tijd doorstonden.

Ben ik klaar? ...natuurlijk niet!
Verschilllende pagina's moeten nog een 2020 jasje krijgen. Maar..
Zowieso...een beetje website moet leven..niet waar???

Als je niks te doen hebt, voel je dan vrij om eens te gaan kijken;

www.at-thebeardie-inn.com
(ons webthuis en dat van onze kleinschalige kennel At the beardie-Inn)
www.beardiesbedandbreakfast.nl   en www.dehondentuin.nl
( ons gastouder en logeeradres Beardies Bed & Breakfast De Hondentuin©)

En dit blog vind je terug op www.balansisalles.nl

Ik hoor graag wat je er van vind.

groetjes en beardievoetjes en tot een volgende keer








maandag 19 augustus 2019

Di-Eet

Met ruim 10 kilo extra op de teller en vooral buikvet
( taille 97!) wordt het voor mij eens tijd om eens korte metten ermee te gaan maken.
Alleen ben ik niet zo'n voorstander van diëten.
Tot voor twee en half jaar geleden maakte ik me ook nooit zo'n zorgen over mijn gewicht. Ik was veelal de hele dag in touw en at gemiddeld 1800-2000 kcal per etmaal.
Dus eigenlijk nooit te veel.  De 56 kilo, die ik woog voor ik trouwde en kinderen kreeg, was in de loop van 20 jaar zo'n 63 geworden. Maar dat nam ik voor lief. Maar nu tikt diezelfde weegschaal 76 kilo aan...

Echter is het beperkter bewegen in die afgelopen twee en half jaar, vooral in mijn bovenlijf, (door mijn handicap), te zamen met dat vrouwelijk "rondom de vijftig kwaaltje"(ook wel de overgang genoemd), er de oorzaak van dat gewicht en vooral het vet rondom mijn taille gestaag lijkt toe te nemen.

Zelfs als het bewegen nog altijd meer is standaard, dan het geadviseerde half uur per dag.
Met 6 honden wordt er namelijk aardig wat afgewandeld. En dan wordt er natuurlijk nog een aantal uur per week aan stijldans gedaan.

Alleen is die beweging dus te eenzijdig geworden..

Helaas zijn er vele sportoefeningen die ik door de beperking van mijn arm/hand niet meer ( geheel) kan doen ( ik ben nog zoekende).

Maar goed..ook dit persoon komt er dus niet aan om te gaan letten op haar voedingspatroon!

Dus doken we eens in de materie "dieet".
Koolhydraatarm ... het lijkt wel de rage van deze tijd.
Respect hoor, voor zij die zo'n dieet met 50 of met max 150 koolhydraten per dag kunnen volhouden.
Maar net als Kcal tellen, zoals vroeger mijn schoonmoeder deed, aan de hand van zo'n calorie-tabel.
Echt dus niks voor mij!

Als we gaan uit wokken, kies ik wel altijd voor vis met veel groenten en laat ik de bami en nasi staan. Maar in ons gezin van 4 volwassen deelnemers en wisselende buiten-de-deur tijden, is een eenpansgerecht favoriet.

Met dus pasta, rijst of aardappels. En zonder vis, want ik ben de enige die dat lust.

Sinds een paar weken gebruik ik nu de app Yazio om eens bij te houden wat en hoeveel ik dan eet.

Bij het Voedingscentrum wordt namelijks alles afgerekend  op de schijf van 5 ( wanneer je brinta als ontbijt eet bijvoorbeeld) en je vindt voedingsmiddelen alleen als ze een merknaam hebben..

Interessant wel om te ontdekken dat wanneer je niks snoept (" help het italiaanse ijs seizoen is bijna weer geopend") je op zo rond de 1600 kcal eet...alleen wel met tot 200 koolhydraten per dag, afhankelijk van wat je eet.

Begrijp je nu dat zo'n koolhydraatarm dieet niks is voor mij? 

Hoor ik je nu denken..dat gaat dan niks worden met een dieet?😬


Nou toch wel..

Maar ik besef  dat ik gewoon mijn eetpatroon moet aanpassen.  
Niet voor eventjes dus, maar voor altijd!
En dan zullen we het over een paar maanden wel gaan zien..hoop ik😉

Eenpansgerechten zei ik daarstraks..nu dit eten we vanavond;


* home-made Courgette soep vooraf en Stoemp ( Vlaamse preischotel)*


*Courgette soep vers gemaakt van een bouillonblokje, wat peper en kerriepoeder, een liter water en twee gepureerde courgettes. 54 kcal, 3g KH,1,5 g eiwit en 3g vet


*Stoemp; 

 3 ons spekreepjes licht uitbakken (zonder extra vet),1 gesnipperde ui en de prei (kg) erbij smoren...uit de pan nemen en warm houden. 800ml hete bouillon van een groente of vleesblokje toevoegen met 1 theelepel gedroogde thijm en 2 grote laurierbladen en 800-1000 gram aardappelen in kleine blokjes. Gaar koken. Dan afgieten (wat bouillon apart houden), stampen tot puree, bewaarde bouillon en eventueel een klontje boter toevoegen. Dan het spekjes/groentenmengsel er door spatelen. Als je wilt serveren met wat extra mosterd. Kids favoriet hier.
400 kcal, 40g KH, 18g eiwit en 21g vet

Jouw tips, feedback én Di-Eet recepten zijn natuurlijk altijd welkom!



blog Di-Eet ©Elizabeth van Mulken-Keur 2019  www.BALANSISALLES.nl


zaterdag 20 april 2019

Op weg naar Zero Waste

In de media is het momenteel een hot item;
 de plastic soep. 
De verloedering van de natuur. 
Wateren en hun bewoners die letterlijk stikken door de aanwezigheid van miniscule plastic deeltjes die blijkbaar na tig jaren nog altijd niet zijn vergaan.
De roep volgt. Om minder afval te gaan produceren. En dan met name alles dat van plastic of met plastic is te gaan vermijden.
Op weg naar Zero Waste... 
Voor een beter milieu. Om de leefomgeving van mens en dier ook in de toekomst gezond te houden

Iets om weer serieus over na te gaan denken...
In onze gemeente kun je sinds een paar jaar plastic, metalen en drankkartons gescheiden aanbieden voor inzameling ( PMD-afval). Daarnaast hebben we zo'n container voor GFT en rest afval.
Toevallig is pas geleden de rekening voor gemeentelijke belastingen in de bus gevallen.
En met "maar"134 kg ( 6x gezet) restafval per jaar voor een huishouden met 4 volwassenen en diverse dieren valt het "slechte afval"dus wel mee. 
GFT is wel veel...597 kilo. Van dieren verschonen, tuinonderhoud,  keukenafval. 
Maar er volgt ook het besef dat er aardig wat zakken PMD zijn weggegaan in de loop van het jaar.
Het GRATIS kunnen inleveren van PMD afval  EN het idee dat het dus toch gerecycled zou worden, heeft het bewust omgaan met afval op een laag pitje gezet uit eigen belang. 
Want wat niet bij het restafval hoeft, kost je geen afvalstoffenheffing.

Nu wordt het je in winkels natuurlijk wel erg moeilijk gemaakt om plastic te vermijden. 

Veel produkten, zelfs verse groente en fruit zitten verpakt, ook de biologische. Doosjes bevatten zakjes met voeding en de kosten van milieuvriendelijk verpakte produkten liggen vaak 30-50% hoger. 
Zo ben ik in een ver verleden al ooit overgestapt op pakken of plastic flessen melk omdat de Campina melk, in van die spitse glazen flessen, simpelweg, vanwege de gebruikshoeveelheid te zwaar werden om te slepen en te duur  voor ons toenmalige budget.
(Wil je weten hoe het melkpak in Nederland op de markt is gekomen dan  moet je dit stukje geschiedenis eens lezen; https://www.techniekinnederland.nl/nl/index.php?title=Melkfles_versus_melkpak )

Maar goed.. 
ook anno nu blijven dezelfde redenen nog mee spelen bij het kopen van melk.
Als ik dan toch op weg wil naar zero waste en vooral milieuvriendelijker dan is het in elk geval beter om het tetrapak melk te kopen dan die plastic flessen. Want  niet alleen heeft de productie een lagere voetafdruk op het milieu, ook kan van het pak  zo'n 75% daadwerkelijk gerecycled worden terwijl van alle plastic verpakkingen, zo weet ik nu, alleen de PET versie (deels) hergebruikt kan worden. 
Maar mocht de hoeveelheid melk minder worden, als kinderen de deur uit gaan, dan komt die glazen fles zeker weer in de picture.

Zo zitten manlief en ik op zondagmorgen aan de koffie. 

Een milieubewust gesprek volgt. 
Deels over vroeger. Toen de kinderen klein waren. En ik aan het Consuminderen ging. 
Met kleine dingen zoals gebruikte enveloppen als notitieblaadjes, geen kant en klare maaltijden kopen maar home made cooking, zelf koekjes bakken, regenwater opvangen, tubes open knippen voor het laatste restje, letten op energie en ja..die katoenen luiers wapperend aan de waslijn..

Bij Consuminderen denken de meeste meteen aan een leven op een minimaal financieel budget. 

En, eerlijk is eerlijk, dat was voor mij destijds een reden om er over te gaan lezen.

Maar wist je dat de Consuminderaars eigenlijk als eerste begonnen met Zero Waste?


Ze zweren overdreven luxe af en gaan terug naar wat qua waarden en normen belangrijker is in het huishouden van een gezin. 

Door voor jezelf uit te maken wat genoeg is en achter je keuzes te staan.  
Door bewust om te gaan met grondstoffen, milieu en energie. 
Door alleen dat te kopen wat je echt nodig hebt en verder gebruik te maken van wat je al bezit. (v.b. gereedschap delen, spullen hergebruiken, kleiner wonen,moestuin)
Met het bijkomend voordeel dat je meer kunt doen met minder budget en dus geld kunt ( be) sparen.


 "use it up, wear it out,


   make it do or do without"


Terug naar ons koffie momentje.  

Als manlief naar de keuken loopt om ons nog van een bakkie koffie te voorzien, merkt hij op dat koffiegrut goed is voor in de tuin. 
Maar vervolgt met dat hij me niet wil zien zitten met het open knippen van de senseo pads...

Uhhh... never say never! Uitdaging!


Wist je dat een gebruikte koffiepad zo'n 16 gram weegt? Bij 5 pads per dag wordt er dus 29 kilo per jaar nutteloos in de afvalbak gegooid.

En dat terwijl zuurminnende planten zoals mijn geliefde hortensia's maar ook rozen, gras en tomaten houden van de voedingsstoffen die koffiegrut ze biedt. En tevens houdt het slakken en katten weg uit de tuin. Voor de een afval, voor de ander dus van nut.
Dus bakje gescoord voor naast de Senseo machine en alle koffiedrinkende gezinsleden op de hoogte gesteld...

Besloten om weer achter mijn vroegere idealen te gaan staan en het Consuminderen weer bewust op te pakken in mijn eigen huishouden/gezinsleven.

Op weg naar Zero Waste.  Use less, recycle the rest. 

Dus jullie gaan er zeker hier in mijn blog meer over lezen...

Tenslotte; 
Balans is Alles!



ps; laat de koffie smaken...